| تبليغات | X |
|
گاهی ما نیازمند بیابانی میشویم ! بیابانی برای فریاد کشیدن با تمام وجود ... همانجا که انسانی نیست برای خیره شدن به تو و خودت را فریب بدهی به این امید که فقط او صدایت را می شنود و آنقدر فریاد بزنی که دیگر نای حرف زدن نداشته باشی ... گاهی ما نیازمند بیابانی میشویم برای آنکه در آغوشش دراز بکشیم و در آسمانش رقص ستاره ها را ببینیم و ماه را که به تو خیره شده ولی تا نزدیکترین بیابان نزیک خانه هامان ... راه درازیست شاید ... شاید باید نگاههای خیره ی مردم را به جان خرید + نوشته شده در پنجشنبه 12 مهر1386 0:31 توسط باران |
|
